Te gek om los te lopen

Eveline van Herwaarden, 01 november 2011

De lijst van eigen bijdragen in de zorg wordt steeds langer. Patiënten gaan binnenkort tweehonderd euro per jaar betalen voor behandelingen in de tweedelijns geestelijke gezondheidszorg. Minister Schippers wil hiermee ontmoedigen dat mensen met lichte klachten onnodig gebruik maken van deze ‘dure’ zorg. Die ontmoediging en kostenbewustwording is precies het effect dat eigen bijdragen in de zorg beogen. Zo heb ik dat tenminste ook bij mijn colleges ziektekostenverzekeringen geleerd.

Vanwaar dan alle tumult? Niet alleen de GGZ-zorgverleners kwamen in opstand, ook familieleden, wetenschappers en politiekorpsen waarschuwden voor negatieve gevolgen. De vraag werd opgeworpen waarom de minister psychiatrische ziekten opeens anders ‘behandelt’. Hoogleraren verweten Schippers in NRC Handelsblad dat we hiermee terugvallen in het idee dat psychiatrische ziekten geen echte ziekten zijn. Zorgverleners en familie hamerden erop dat het juist bij deze patiënten al zo moeilijk is om ze binnenboord te houden. Als ze al behandeld willen worden! Zo zei Denys, hoogleraar in het AMC: ‘Er zijn ernstig zieke patiënten, zoals mensen met schizofrenie, die moeten worden overgehaald zorg te accepteren. Zij zullen daarvoor nooit geld op tafel leggen. Het gevolg zal zijn een toename van criminaliteit, dwangopnames en suïcides’.

Mevrouw Schippers denkt blijkbaar dat het zo’n vaart niet zal lopen. De maatregel gaat dus door en de eerste ellende begint zich al af te tekenen. Zo ken ik iemand die voor een psychiatrische ziekte in ambulante behandeling is bij de GGZ. Onlangs werd hem gevraagd of hij die 200 euro over had voor de gesprekken die hij vier keer per jaar met hen voert. Of hij het wel nuttig vond. Dat is natuurlijk een absurde vraag. Mensen met diabetes of een chronische darmziekte vraag je ook niet of ze geld over hebben voor regelmatige controles. Je raadt al wat het antwoord was van deze patiënt. Met zijn aandoening vind je sowieso niet veel nuttig, dus hij antwoordde dat de gesprekken wat hem betreft wel stopgezet konden worden. Zo zal het wel vaker gaan. Of patiënten komen gewoon niet meer opdagen, dat kan ook. Schippers blij, doel bereikt: minder zorgconsumptie!

Maar als je het mij vraagt is deze maatregel te gek om los te lopen, net als deze patiënten bij wijze van spreken. Het gaat hier om heel kwetsbare mensen, die vaak worstelend door het leven gaan. Zij hebben een luisterend oor, begeleiding, medicatie en een vinger aan de pols nodig. Het feit dat zij naar het gesprek of consult toe komen is voor hen al een hele overwinning. Dat is de maximale eigen bijdrage die je van hen mag vragen.

Eveline van Herwaarden

Over de auteur

Eveline van Herwaarden is freelance journalist en tekstschrijver. Zij blogt hier over de gezondheidszorg, schrijven en freelancen. Ook een goede tekst nodig? Neem dan meteen contact op.